Ομοιοπαθητική – η μαγική μέθοδος που βασίζεται σε αρχαίες ειδωλολατρικές δεισιδαιμονίες

6024153162_a10870399d_b2

Πάπυρος Έμπερς-Ένα τυπικό παράδειγμα ενός αρχαίου εγγράφου ειδωλολατρικής ιατρικής

Πριν 3.500 χρόνια, η Αίγυπτος καταλάμβανε την κυρίαρχη θέση στον κόσμο της ιατρικής. Ο περίφημος Πάπυρος Έμπερς – αιγυπτιακό βιβλίο ιατρικής εκείνης της εποχής, μας αποκαλύπτει μια σειρά από τεχνικές και μεθόδους θεραπείας που χρησιμοποιούνταν τότε. Ας δούμε μερικές…

«Για να αποτρέψετε την εμφάνιση των γκρίζων μαλλιών, πρέπει να τα πασαλείψετε με αίμα μαύρου μοσχαριού, το οποίο θα βράσετε προηγουμένως σε λάδι ή λίπος από κροταλία.» Η συνταγή για την απώλεια μαλλιών λέει: «Αν πέφτουν τα μαλλιά σας, καλό φάρμακο είναι ένα μείγμα από έξι τύπους λίπους: από άλογο, ιπποπόταμο, κροκόδειλο, γάτα, φίδι και αγριοκάτσικο. Για να δυναμώσετε τα μαλλιά σας, πρέπει να τα αλείψετε με ένα μείγμα από γαϊδουρίσιο δόντι τριμμένο στο μέλι.» Αυτό το έγγραφο σημειώνει ότι η αιγυπτιακή βασίλισσα Sesheshet είχε ένα μείγμα καλλωπισμού μαλλιών από «ίσα μέρη του ποδιού κυνηγόσκυλου Αβησσυνίας, άνθος φοινικιάς και οπλή γαϊδουριού, όλα βρασμένα στο λάδι.» Για να βοηθήσουν θύματα από δάγκωμα φιδιού, οι γιατροί εκείνης της εποχής τους έδιναν να πίνουν “θαυματουργό νερό” — το νερό με το οποίο περιέχυναν ένα συγκεκριμένο ειδώλιο.

Στους τραυματισμούς από θραύσματα πέτρας ή κομμάτια δέντρου τα οποία είχαν εισχωρήσει βαθιά στο δέρμα, έβαζαν στην πληγή αίμα από σκουλήκι και περιττώματα γαϊδουριού. Στον πάπυρο του Έμπερς υπάρχουν εκατοντάδες άλλες «θεραπείες» που φτιάχνονται από το «αίμα σαύρας, δόντι γουρουνιού, σάπιο κρέας, στυμμένο χοιρινό αυτί, λίπος χήνας, οπλή γαϊδουριού, ζωικό λίπος ποικίλης προέλευσης, ζωικών εκκρίσεων, όπως και των ανθρώπινων, επίσης περιττώματα από γαϊδούρια, αντιλόπες, σκύλους, γάτες, ακόμη και μύγες». Εφαρμογή τέτοιου είδους «ιατρικής» οδηγούσε σε μεγάλη θνησιμότητα των ανθρώπων της εποχής εκείνης. Τίθεται το ερώτημα: Μήπως συμβαίνει κάτι παρόμοιο και σήμερα;

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΖΩΙΚΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ

download (1)

Φραντς Άντον Μέσμερ (1734-1815)

Οι ρίζες των ομοιοπαθητικών μεθόδων βρίσκονται στις ειδωλολατρικές προλήψεις οι οποίες προλήψεις ξαναζωντανεύουν κατά την περίοδο της Αναγέννησης (Παράκελσος), ενώ παίρνουν ισχυρότερη ώθηση στα τέλη του 18ου αιώνα – αναζωογονούνται από τα πνευματικά ρεύματα που σχετίζονται με τη μασονική και τη σχολή του Ρόζενκροϊτς. Έτσι η σημερινή βιοενέργεια, το συνώνυμο για τις παραπάνω ονομασίες της «ιερής δύναμης», αποτελεί κληρονόμο του τότε μεσμερισμού, δηλ. ζωικού μαγνητισμού, του οποίου ο ιδρυτής ήταν ο μασόνος και αποκρυφιστής Άντον Μέσμερ. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής αφορούσε την πλανητική επίδραση στο ανθρώπινο σώμα (Περί πλανητικής επίδρασης), όπου ισχυρίστηκε ότι υπάρχει αλληλοεπίδραση μεταξύ ουράνιων σωμάτων, Γης και οργανισμών που έχουν ψυχή, μέσω της ρευστής ουσίας η οποία βρίσκεται παντού, κάτι το οποίο αναδεικνύει τον αποκρυφιστικό χαρακτήρα της ιατρικής του.

Στην Γαλλία είχε ανοίξει ένα θεραπευτήριο στο οποίο γιάτρευε με το «ζωικό μαγνητισμό», τον οποίο διοχέτευε με μεταλλικές ράβδους, αλλά και διαμέσου αέρα χρησιμοποιώντας τον ήχο του πιάνου ή μιας ευχάριστης ανθρώπινης φωνής. Με το βλέμμα του ή με τις κινήσεις των χεριών του έφερνε τους ασθενείς του σε μια κατάσταση παρόμοια του ύπνου…Μετά από λίγο ακολουθούσαν υστερικές εκρήξεις και κρίσεις. Μπορούσε κανείς να ακούσει σπαραχτικούς ήχους, κάποιοι από τους ασθενείς πάθαιναν κράμπες ενώ τρανταζόταν το κορμί τους. Αυτό ήταν ένα σημάδι της κρίσης η οποία, υποτίθεται, οδηγούσε στην ίαση…Όταν διαδόθηκε ότι πέθαναν κάποιοι ασθενείς που πέρασαν μερικές κρίσεις στο «baquet» (λουτρό μαγνητισμού), η κυβέρνηση έστειλε το 1784 μια ερευνητική επιτροπή. Η ετυμηγορία της ήταν: Το μαγνητικό ρευστό δεν υπάρχει καθόλου.

Η τεχνική του Μέσμερ είναι υπνωτική, και ο μεσμερισμός αποτελεί πρόδρομο της σημερινής ύπνωσης. Την ίδια εποχή ζούσε και ο δημιουργός της ομοιοπαθητικής, ο Χάνεμαν, μασόνος κι αυτός, ο οποίος επίσης επικαλείτο την αποκρυφιστικό-μαγική σχολή του Παράκελσου. «Τα φάρμακα δεν είναι νεκρές ουσίες, με τη συνηθισμένη σημασία της λέξης – λέει ο Χάνεμαν – η οντότητά τους είναι πνευματικό-δυναμική, είναι καθαρή δύναμη». Είχε φάρμακα για τους πάντες και τα πάντα: φάρμακα κατά του φθόνου, δυστυχισμένου έρωτα, αδεξιότητας, στιχοποιίας. Η υλιστική ιατρική του 19ου αιώνα θεωρούσε το ανθρώπινο σώμα έναν απλό χημισμό και μηχανισμό, κάτι το νεκρό, και τα φάρμακα φυσικές δυνάμεις. Η ομοιοπαθητική βλέπει μαγικές δυνάμεις στη δράση των ιατρικών σκευασμάτων, οι οποίες έχουν τη βούλησή τους, και ενεργούν κατά περίπτωση. Η θεραπεία είναι, επομένως, ένα πνευματικό εγχείρημα. … Η επιστήμη του Χάνεμαν είναι ρομαντική».

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ – ΣΑΜΟΥΕΛ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΧΑΝΕΜΑΝ

samuel-hahnemann

Christian Friedrich Samuel Hahnemann (1755-1843)

Ο Σάμουελ Κρίστιαν Χάνεμαν (Samuel Christian Hahnemann) γράφει στο πρωτότυπο έργο του, δημοσιευμένο το 1796, ότι η θεμελιώδης αρχή της ομοιοπαθητικής είναι «similia, similibus curantur», δηλαδή «τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια». Αν κάποιος έκανε εμετό, η ομοιοπαθητική θα του πρότεινε ένα βότανο ή μια χημική ουσία η οποία προκαλεί εμετό. Ο Δρ Χάνεμαν κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα παρατηρώντας πώς ο φλοιός του δέντρου της κινίνης, δηλαδή η κινίνη σε ωμή μορφή, προκαλεί πυρετό, παρόμοιο με αυτό που εκδηλώνεται στην ελονοσία. Όταν έδιναν αυτό το φλοιό σε ασθενή που πάσχει από ελονοσιακό πυρετό, ο Δρ Χάνεμαν παρατήρησε ότι ο ασθενής παρουσίαζε μια βελτίωση. Βάσει αυτού του περιστατικού, συμπέρανε ότι αυτή η μέθοδος θα είναι εξίσου αποτελεσματική σε όλες τις ασθένειες. Δυστυχώς, εκείνη την περίοδο δεν είχαν μελετηθεί ούτε η επίδραση της κινίνης ούτε η παθολογία της ελονοσίας. Αυτό το λάθος συμπέρασμα, που βασίζεται σε ακατάλληλες πληροφορίες και μυστικιστικές τάσεις, οδήγησε τον Δρ Χάνεμαν στο να πιστέψει ότι η αιτία μιας ασθένειας δεν είναι οι φυσικοί παράγοντες, αλλά τα «πνεύματα».

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ

«Η ασθένεια δεν πρέπει να εκλαμβάνεται σαν σημάδι ότι υπάρχουν βλαβερές ουσίες κάπου στο εσωτερικό και το εξωτερικό του ανθρώπου, αλλά σαν κάτι το οποίο δημιουργείται διαμέσου δράσης των εχθρικών πνευμάτων, τα οποία, σαν μια φλεγμονή, οδηγούν σε διαταραχή της ενστικτώδους ύπαρξης της πνευματικής (εννοιολογικής) αρχής της ζωής στον οργανισμό, βασανίζοντάς την ως κακό φάντασμα και εξαναγκάζοντάς την να προκαλεί κάποιες διαταραχές και ενοχλήσεις στην κανονική πορεία της ζωής».

Αυτή η μυστικιστική θεώρηση της σωματικής μηχανικής και της υγείας υπήρξε υποστήριξη στο κίνημα του ζωικού μαγνητισμού του Άντον Μέσμερ. Το πιο παράξενο χαρακτηριστικό της ομοιοπαθητικής είναι το ότι η αποτελεσματικότητα του σκευάσματος είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ποσότητα του ενεργού συστατικού. Αυτό είναι σαν να λέμε ότι όσο λιγότερο αλάτι βάζουμε στο φαγητό, αυτό γίνεται πιο αλμυρό. Οι περισσότεροι μάγειρες θα θεωρούσαν αυτή την ιδέα εντελώς γελοία. Ο Δρ Χάνεμαν εξηγεί αυτή τη φαινομενική αντίφαση, σε σχέση με το «πώς λειτουργούν τα πράγματα», με ακόμη μια μυστικιστική αρχή που ονομάζεται «ανατάραξη» (το ανακάτεμα του φαρμάκου). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, η ουσία προστίθεται με έναν ειδικό τρόπο, που έχει ως αποτέλεσμα τη μεταφορά της «ενέργειας» στο διάλυμα. Οι αρχές αυτές ακολουθούνται σήμερα στα εργαστήρια ομοιοπαθητικής στην Αμερική και την Ευρώπη. Το φρέσκο δείγμα ζωικής, φυτικής ή μεταλλικής ουσίας εξάγεται στο οινόπνευμα. Αυτό λέγεται «μητρικό βάμμα». Στη συνέχεια, στο διάλυμα προστίθενται εξήντα μιλιγκράμ αυτού του εκχυλίσματος σε δέκα μέρη νερό, οινόπνευμα ή ζάχαρη, κι έπειτα αυτό το μείγμα “αναταράσσεται”. Εν συνεχεία, ένα μέρος από αυτό το αραιωμένο διάλυμα αραιώνεται περαιτέρω σε δέκα μέρη στο καινούριο διάλυμα. Συνεχίζοντας με αυτή τη διαδικασία αραίωσης, η δύναμη του διαλύματος αυξάνεται μέχρι εκατό χιλιάδες.

«Στην περίπτωση του «Natrum Muriaticum», ή του μαγειρικού αλατιού, ενός φαρμάκου που χρησιμοποιείται συχνά, ένα μόριο ζυγίζει 10 εις την μείον 24η μιλιγκράμ. Από εκεί προκύπτει ότι στο τριακοστό βαθμό, πιθανόν να μην έχει μείνει ούτε ένα μόριο αλάτι σε μια δόση. Ως εκ τούτου, η ανακάλυψη του Χάνεμαν ήταν ότι η δύναμη της ουσίας δεν έγκειται στην ύλη της, αλλά στην αρχή της. Όσο περισσότερο αφαιρείται η ουσία, τόσο αυξάνεται και η δύναμη της αρχής».

Είναι δύσκολο να σχολιαστεί κατάλληλα αυτός ο ισχυρισμός. Πρώτον, το απλό μαγειρικό αλάτι είναι μια ουσία η οποία διαλύεται στο βαθμό που δεν παραμένει ούτε ένα μόριο του αλατιού. Εάν αυτό το διάλυμα δεν είναι «τίποτα» εκτός από το νερό, τότε πώς γίνεται η θεραπεία; Από πού έρχεται αυτή η «δύναμη»; Με αυτά τα ζητήματα ασχολήθηκαν μερικοί θρησκευόμενοι συγγραφείς, οι οποίοι παραθέτουν λόγια των ίδιων των ομοιοπαθητικών ως απάντηση.

«Η έννοια της «δύναμης της ζωής» κυριαρχεί και στην ολιστική υγεία και στην ομοιοπαθητική. Ο Μαργκούτι συνδέει την ομοιοπαθητική με τα πεδία Λ του Μπουρ (για τη ζωή) (L-field, H.S. Burr). O Δρ Γκρέι μιλά για την καθολική ζωτική δύναμη η οποία επουλώνει και λέει ότι αυτή έχει πολλά ονόματα – τσι, πράνα, πνεύμα, κλπ. Αποδίδει σε αυτή την ισχύ σχεδόν θεϊκή δύναμη, φυσικά, με τη προϋπόθεση ότι την υποβοηθά η ομοιοπαθητική… Σημαντική στην ομοιοπαθητική είναι, επίσης, η έμφαση που δίνεται στη θεραπεία η οποία είναι συμβατή με την προσωπικότητα, και όχι με την ασθένεια, κι εδώ φτάνουμε σε μια σαφέστερη και πιο ανοιχτή πιθανότητα για τον αποκρυφισμό. Ο Μισό (Michaud) λέει: «Στην ομοιοπαθητική, αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, γι’ αυτό πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στις ατομικές διαφορές, κάτι που μας οδηγεί στο ενδιαφέρον για τα πράγματα όπως η αστρολογία και ο βελονισμός».

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

Η σημερινή ομοιοπαθητική συχνά παραμελεί τη σημασία έρευνας της αιτίας της ασθένειας και των παραγόντων πρόληψης και του τρόπου ζωής στη διατήρηση της υγείας. Αυτή η παράλειψη σίγουρα δεν συνδέεται μόνο με την ομοιοπαθητική, καθώς και η συμβατική ιατρική περίθαλψη συχνά κάνει το ίδιο πράγμα. Ο ευκολότερος τρόπος είναι η συνταγογράφηση μιας θεραπείας και καμία ανησυχία σχετικά με την ανάγκη να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής. Αυτή η αλλαγή των προτεραιοτήτων παρατηρήθηκε σε ένα ίδρυμα υγείας το οποίο λειτουργούσε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. «Όταν η γιατρός Α. ήρθε στο κέντρο υγείας, άφησε κατά μέρος τις γνώσεις της και την πρακτική της υγιεινής, και άρχισε να γράφει μικρές ομοιοπαθητικές δόσεις για σχεδόν κάθε νόσο. Αυτό ήταν σε αντίθεση με ό,τι δυνατότητες της έδωσε ο Θεός». Για την ομοιοπαθητική πιστεύεται ότι θεραπεύει τα πάντα, από καρκίνο μέχρι αλλεργίες. «Με τον όρο «θεραπεία», ένας ομοιοπαθητικός εννοεί την απελευθέρωση από ασθένεια εφ’όρου ζωής, αφού στον ασθενή χορηγήθηκε μια δόση ενός φαρμάκου (ή τουλάχιστον πολύ λίγων φαρμάκων), και χωρίς αυτό να εξαρτάται από κάποιο σχέδιο δραστηριοτήτων, γευμάτων ή λήψης φαρμάκων».

Η ομοιοπαθητική ανήκει σε ψευδοεπιστήμες, όπως και η βιοενέργεια, για παράδειγμα. Και αυτή και η βιοενέργεια, καθώς και οι περισσότερες άλλες εναλλακτικές τεχνικές, θεμελιώνονται στην βιταλιστική προσέγγιση της θεραπείας, σύμφωνα με την οποία η πάθηση θεωρείται διαταραχή ισορροπίας της ζωτικής δύναμης, δηλ. «ενεργειακή ανισορροπία», ενώ η διαδικασία της θεραπείας θεωρείται επαναφορά του σώματος σε κατάσταση «ενεργειακής ισορροπίας». Με αυτό τον τρόπο δεν μπορεί κανείς να πει με αξιοπιστία τι είναι η ζωτική δύναμή ή η ενέργεια.

Η επιστήμη δεν την ξέρει και δεν την αναγνωρίζει.

Επίσης, η επιστημονικές έρευνες δεν επιβεβαίωσαν την πραγματική επίδραση στην ίαση με τη χρήση αυτών των μεθόδων. Ωστόσο, αν πάρετε μια πιο προσεκτική ματιά, είναι σαφές ότι η ενέργεια αυτή είναι πνευματικής φύσης, που είναι και απολύτως λογικό, διότι η ζωτική δύναμη είναι όντως μια πνευματική πραγματικότητα. Αυτή τη ζωτική δύναμη, την ενέργεια, σε αυτούς τους εναλλακτικούς κύκλους τη συνδέουν με τα ονόματα πράνα (στην Ινδία), τσι (στην Κίνα), κι (στην Ιαπωνία), διότι πρόκειται για μια ανατολίτικη πανθεϊστική έννοια.

Αυτή η «ιερή ενέργεια», η οποία σύμφωνα με τις ανατολίτικες και απόκρυφες σχολές, διαπερνά όλο το σύμπαν και ο άνθρωπος μπορεί να ανοιχτεί προς αυτήν για να γεμίσει με την ίδια και για να την χειριστεί. Αυτή δεν έχει καμία σχέση με το Άγιο Πνεύμα, όπως το παρουσιάζουν εσκεμμένα μερικές φορές στους κύκλους που διαδίδουν αυτές τις τεχνικές. Το Άγιο Πνεύμα είναι μία από τις τρεις διαστάσεις του βιβλικού Θεού, η οποία περιγράφεται καταπληκτικά στην Αγία Γραφή, και αυτός που είναι εξοικειωμένος με αυτές τις πληροφορίες είναι δύσκολο να υποκύψει στη χειραγώγηση του πνευματικού παρασκηνίου της ομοιοπαθητικής, βιοενέργειας και άλλων ανατολίτικων ειδωλολατρικών σχολών.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Λοιπόν, η πραγματική αλήθεια είναι η εξής: η βιοενέργεια και η ομοιοπαθητική ανήκουν στις μαγικές μεθόδους που βασίζονται στις ειδωλολατρικές πεποιθήσεις και, ως εκ τούτου, δεν είναι αποδεκτές για θρησκευόμενο κόσμο. Αυτές πραγματικά «αλλάζουν έντονα την ψυχική και τη σωματική φύση της νόσου», αλλά δεν καταργούν την ασθένεια και δεν την θεραπεύουν. Δηλαδή, εξαφανίζονται τα υπάρχοντα συμπτώματα, αλλά σύντομα εκδηλώνονται άλλα, χειρότερα. Εσείς αδυνατείτε να το καταλάβετε για μεγάλο διάστημα, και βρίσκεστε συνέχεια σε φαύλο κύκλο. Πολλοί θρησκευόμενοι άνθρωποι ζητούν τη βοήθεια των ομοιοπαθητικών, αλλά πρόκειται για απάτη. Λόγω της προέλευσής της και της σύνδεσής της με τις απόκρυφες τέχνες, συνιστούμε να μην περπατάτε «εκεί όπου οι άγγελοι φοβούνται να πάνε